Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΞΗΣ....ΦΕΡΝΕΙ ΕΥΛΟΓΙΑ.

ΕΥΛΟΓΙΑ

Είναι μια από τις άπιαστες ιδιότητες. Είναι δύσκολο να την περιγράψεις, αλλά εύκολο να την αναγνωρίσεις. Αυτοί που την έχουν μοιάζουν να προχωρούν στη ζωή χωρίς κόπο.
Δίνουν την εντύπωση ότι ακτινοβολούν με μια εσωτερική λάμψη και αυτή η λάμψη είναι φανερή σε όλους γύρω τους .

Το να ζεις σε μια κατάσταση ευλογίας σημαίνει να είσαι συντονισμένος με την πνευματική σου φύση και με μια ανώτερη δύναμη που σε στηρίζει. Μέσα από την αυτοβελτίωση έρχεται η ευλογία. Οταν μπορέσεις να μετακινηθείς απο τον κατώτερο εαυτό σου, εκεί όπου το εγώ σου υπαγορεύει ποιό μονοπάτι " θα έπρεπε " να είναι δικαιωματικά δικό σου ,στον ανώτερο εαυτό σου εκεί όπου μπορείς να υπερβείς το εγώ σου και να αφεθείς στο ανώτερο καλό σου.

Υπέροχα, θα πείς, αλλά πως φτάνεις σε μια τέτοια κατάσταση ευδαιμονίας;

Με το να θυμάσαι κάθε, μα κάθε μέρα της ζωής σου ότι τα μαθήματα που σου παρουσιάζονται είναι εξαιρετικά δώρα που έρχονται αποκλειστικά για σένα και ότι να αποδεχτείς αυτά τα μαθήματα είναι εκείνο που θα σε φέρει στη ποθητή κατάσταση της ευλογίας.

Σήμερα φίλοι μου περνάμε μια μεγάλη κρίση και δεν εννοώ την "οικονομική" γιατί αυτή είναι τεχνητή αποβλέπει σκόπιμα σε κάτι, εννοώ την κρίση συνειδητότητας. Ο κόσμος μας είναι γεμάτος φόβους και περιορισμούς και έχει ξεχάσει ποιός πραγματικά είναι.

Ναι έχουμε ξεχάσει την αλήθεια μας, "το ποιοί πραγματικά είμαστε" και " τι μπορούμε να κάνουμε. Δηλαδή πως μπορούμε να είμαστε συνεχώς ευλογημένοι.

Αν με υπομείνατε και διαβάσατε ως εδώ είχατε μεγάλο κουράγιο. Ας κάνουμε ένα ευχάριστο διάλειμα και ταυτόχρονα ας θυμηθούμε την αλήθεια μας μέσα απο αυτό το βίντεο.

Τι έγινε; Το απολαύσατε; Μετά απο αυτό που είδατε έχω να πώ το εξής: Σήμερα περισσσότερο από ποτέ είναι απαραίτητο να αντιληφθούμε την πρακτική αξία των ιδεών και διδασκαλιών του Ιησού, ιδιαίτερα τέτοιων αληθειών όπως το ρητό " Ας γίνει σε σας σύμφωνα με τη πίστη σας" (Ματθ. 9,29). Ανάλογα με τη πίστη που έχεις στον εαυτό σου, ανάλογα με την πίστη που έχεις στη δουλειά σου, ανάλογα με την πίστη που έχεις στο Θεό, τόσο μακριά μόνο θα φθάσεις και όχι μακρύτερα.

Οταν πιστέψεις στο έργο σου και στο εαυτό σου και στις ευκαιρίες που παρέχει η χώρα σου, κι όταν πιστέψεις στο θεό και εργαστείς σκληρά και μελετήσεις και διαθέσεις ολόκληρο τον εαυτό σου σ'αυτό που επιχειρείς - μ'άλλά λόγια, άν "ρίξεις την καρδιά σου πάνω στη μπάρα", θα μπορέσεις να αιωρηθείς σε κάθε ύψος στο οποίο θα ήθελες να φέρεις την ζωή σου και την υπηρεσία σου και την επιδοσή σου.

Όποτε έχεις μπροστά σου μια μπάρα, δηλαδή ένα εμπόδια,σταμάτα, κλείσε τα μάτια σου δες με την φαντασία σου κάθε τι που είναι πιο πάνω απο την μπάρα σαν ένας αθλητής και τίποτα απ'ότι είναιπιό χαμηλά της. Υστερα ρίξε φανταστικά "την καρδιά σου" και φαντάσου τον εαυτό σου σαν να του έχει δοθεί μια ανυψωτική δύναμη για να το σηκώσει πιο πάνω απο αυτήν.Πίστεψε ότι βρίσκεσαι κάτω απο την επήρεια αυτής της δύναμης που σε ωθεί προς τα πάνω. Θα εκπλαγείς απο την ανηψωτική δύναμη που θα δεχτείς.

Αν μέσα στο βάθος του μυαλού σου φανταστείς το καλίτερο και χρησιμοποιήσεις τις δυνάμεις της πίστης και της ενεργητικής ικανότητας, θα αποκτήσεις ότι το καλίτερο και πέρα απο τις προσδοκίες σου. Ο δρόμος της αυτοβελτίωσης φέρνει την ευλογία.

Σας εύχομαι υγεία, γαλήνη, αφθονία και ευημερία σε κάθε βήμα της ζωής σας.

ΟΤΑΝ Η ΖΩΗ ΓΙΝΕΤΑΙ Ο ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΤΟΤΕ.....

Κάποια ημέρα χωμένος βαθειά στη πολυθρόνα μου και συντονισμένος με το κανάλι της φημισμένης OPRA παρακο-
λούθησα μια πραγματική ιστορία Μια ιστορία όπου ο σκηνοθέτης ήταν ...ποιός άλλος....η ίδια η ζωή. Ηταν μια παγωμένη μέρα του 1942, μέσα σ'ένα ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης, ένα μοναχικό αγόρι κοιτάζει πέρα απο το αγκαθωτό σύρμα και βλέπει ένα κορίτσι να περνάει .
Το κορίτσι συγκινείται κι αυτό από την παρουσία του. Σε μια προσπάθεια να εκφράσει τα συναισθήματά της, τού πετάει ένα κόκκινο μήλο πάνω απο τον συρμάτινο φράχτη - ένα σημάδι ζωής, ελπίδας και αγάπης. Το αγόρι σκύβει και πιάνει το μήλο. Μια φωτεινή ακτίνα έχει διαπεράσει το σκοτάδι του.

Την επόμενη μέρα, παρόλο που σκέφτεται πως είναι τρελός ακόμη και που του περνάει απο το νού ότι μπορεί να ξαναδεί το κορίτσι, ωστόσο κοιτάζει με ελπίδα έξω απο το φράχτη.
Από την άλλη μεριά του αγκαθωτού σύρματος, το κορίτσι λαχταράει να ξαναδεί εκείνη την τραγική φιγούρα που την συγκίνησε τόσο।

Έτσι, έρχεται προετοιμασμένη, μ'ένα μήλο στο χέρι. Παρά την χιονοθύελλα και το παγωμένο αέρα, δυο καρδιές ζεσταίνονται για άλλη μια φορά, καθώς το μήλο περνάει πάλι πάνω απο τον αγκαθωτό φράχτη.

Αυτή η σκηνή επαναλαμβάνεται για πολλές μέρες. Οι δύο νεανικές ψυχές από τις δύο πλευρές του φράχτη, ανυπομονούν να δουν η μια την άλλη, έστω και για μια στιγμή μόνο, έστω και για να ανταλλάξουν λίγες κουβέντες. Αυτή η σύντομη επαφή δημιουργεί και στους δυο τους έντονα ανεξήγητα συναισθήματα που τους εμψυχώνουν.

Στη τελευταία απο αυτές τις σύντομες συναντήσεις, το αγόρι χαιρετάει την καλή του λυπημένος και της λέει: " Αύριο μη μου φέρεις μήλο, δε θα είμαι εδώ. Με στέλνουν σε άλλο στρατόπεδο". Το αγόρι απομακρύνεται κι ο αβάσταχτος πόνος στην καρδιά του δεν τον αφήνει να κοιτάζει πίσω του.

Από εκείνη τη μέρα και μετά, η εικόνα του κοριτσιού εμφανιζόταν μπροστά του και τ6ν γαλήνευε στις στιγμές του πόνου του. Τα μάτια της, τα λόγια της, η έγνοια της για κείνον, το κόκκινο μήλο της, είχαν γίνει ένα έντονο όραμα που ερχόταν ξανά και ξανά και ανακούφιζε τους νυχτερινούς του εφιάλτες

Η οικογένειά του πέθανε στο πόλεμο. Η ζωή που ήξερε είχε τελειώσει για πάντα, αλλά αυτή η μία και μοναδική ανάμνηση έμεινε ζωντανή και του έδινε ελπίδα.
Το 1957 , δύο ενήλικοι στις ΗΠΑ, μετανάστες και οι δύο, βγαίνουν ραντεβού στα τυφλα " Και που ήσουν στο πόλεμο"; ρωτάει η γυναίκα. " Σ' ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Γερμανία" απαντάει ο άντρας.
" Θυμάμαι που έριχνα μήλα πάνω απο το φράχτη σ'ένα αγόρι που βρισκόταν σε κάποιο στρατόπεδο συγκέντρωσης", αναπολεί εκείνη. Συγκλονισμένος, ο άντρας λέει:" Και μήπως κάποια μέρα σου είπε το αγόρι, " Μη μου φέρεις πια άλλα μήλα γιατί με στέλνουν σε άλλο στρατόπεδο." "Ναι" απαντάει εκείνη, "αλλά πως είναι δυνατόν να το ξέρεις;"
Εκείνος την κοιτάζει στα μάτια και της λέει σιγανά: " Εγώ ήμουν εκείνο το αγόρι".
Ακολουθεί μια σύντομη σιωπή και μετά συνεχίζει : " Τότε μας χώρισαν, αλλά τώρα δε θέλω τίποτε και κανένας να μας χωρίσει. Θα με παντρευτείς; Αγκαλιάζονται συγκινημένοι
κι εκείνη του λέει: "Ναί".

Αυτή ήταν η ιστορία που αφηγήθηκε το 1996 την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, στην εκπομπή της Όπρα Ουίνφρεϊ, αυτός ο ίδιος άντρας μίλησε δημόσια για την αθάνατη αγάπη που είχε για τη γυναίκα του εδώ και σαράντα χρόνια.

" Με τάισες στο στρατόπεδο συγκέντρωσης, με τάιζες όλα αυτά τα σαράντα χρόνια.

Τώρα εξακολουθώ να είμαι πεινασμένος για την αγάπη σου και μόνο ", είπε

Οταν η Ζωή γίνεται ο σκηνοθέτης ένα είναι σίγουρο ότι το έργο θα έχει περιπέτεια

που θα σου κόβει την ανάσα.

Μη φοβάσαι, η θεϊκή δύναμη είναι μέσα σου, αντέχεις. Ακόμη και οι πιο ζοφερές στιγμές στην ζωή σου μπορεί να κρύβουν τους σπόρους του πιο

φωτεινού αύριο.

ΑΦΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΝΑ ΜΠΕΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ.......

" Η εμπειρία σού λέει τι να κάνεις

η αυτοπεποίθηση σου επιτρέπει να το κάνεις "

Σταν Σμιθ

Το 1999, ο πρόεδρος της Νοτίου Αφρικής Νέλσον Μαντέλα γιόρτασε τα ογδοηκοστά του γενέθλια। Τα είκοσι έξι σχεδόν απο αυτά τα χρόνια τα πέρασε κλεισμένος σε ένα κελί φυλακής, επειδή μιλούσε ανοιχτα για τις απόψεις του περί του άπαρτχάιντ. Σ'αυτή την περίοδο, η αυτο-

ποίθηση του Μαντέλα θα πρέπει να δοκιμάστηκε σκληρά.

Αποτελεί φόρο τιμής στη πίστη και τη σιγουριά του, το γεγονός ότι τελικά θριάμβευσε και στη συνέχεια εξελέγη στο ύψιστο αξίωμα της χώρας του.

Η αυτοπεποίθηση είναι μιά "συνήθεια" που μπορεί να ακονίζεται και να ισχυροποιείται καθημερινά έχοντας ως εργαλείο την πίστη. Κατά την διάρκεια αυτής της διαδικασίας θα αντιμετωπίζεις τις προκλήσεις του φόβου, της ανησυχίας και της αβεβαιότητας . Αυτά τα στοιχεία συνθέτουν την άμπωτη και την πλημμυρίδα της ζωής.

Είναι ένας συνεχής αγώνας , ένα νοητικό πεδίο μάχης, μιας μάχης που χρειάζεται να κερδίσεις αν θέλεις η ζωή σου να είναι πλημμυρισμένη με αφθονία.

Για να ξεκινήσουμε διάβασε προσεκτικά, τα λόγια του Νέλσον Μαντέλα στο λόγο πού εκφώ-

νησε το 1994, κατά την ανάληψη του αξιώματός του। Πρόκειται για έναν άνδρα που δέχτηκε την πρόκληση και νίκησε.

Αφομοίωσε την κάθε του πρόταση. Χρησιμοποίησε τα λόγια του σαν βάση για το επόμενό σου επίπεδο επιτευγμάτων.

"Ο πιο βαθύς μας φόβος δεν είναι ότι είμαστε ανεπαρκείς. Ο πιο βαθύς μας φόβος είναι ότι είμαστε απροσμέτρητα δυνατοί. Το φώς μας και όχι το σκοτάδι μας, είναι αυτό που μας φοβίζει. Αναρωτιόμαστε " Ποιός ειμ'εγώ για να είμαι εξαιρετικός, υπέροχος, ταλαντούχος και καταπληκτικός:" Στην πραγματικότητα, ποιοι είμαστε για να μην είμαστε....; Είσαι παιδί του Θεο. Το να παριστάνεις τον ασήμαντο δεν υπηρετεί τον κόσμο. Δεν υπάρχει τίποτε φωτισμένο στο να συρρικνώνεσαι για να μην νοιώθουν οι άλλοι ανασφάλεια γύρω σου. Γεννηθήκαμε για να φανερώσουμε την δόξα του Θεού, που βρίσκεται μέσα μας. Αυτή η δόξα δεν βρίσκεται μόνο σε μερικούς από μας, βρίσκεται σε όλους μας. Και καθώς αφήνουμε το φώς μας να λάμψει, δίνουμε, ασυνείδητα , την άδεια σε άλλους ανθρώπους να κάνουν το ίδιο। Καθώς λυτρωνόμαστε από τους φόβους μας , η παρουσία μας λυτρώνει αυτόματα κι άλλους. "

Το απόσπασμα αυτό είναι παρμένο από το βιβλίο। "A return to love" της Μάριαν Ουιλιαμσον

Η δύναμη της πίστης όπως έχω πεί κάνει θαύματα και η πίστη στον εαυτό σου είναι ο πιό σημαντικός παράγοντας για να τον προστατεύεις από τα βέλη της αρνητικότητας. Οταν υπάρχει έλλειψη αυτοπεποίθησης, τότε τον έλεγχο αναλαμβάνουν ο φόβος και η ανησυχία. Η πρόοδος αναχαιτίζεται και η ορμή καταπαύει.

Αφησε το φως να μπεί μέσα σου, και τότε θα θυμηθείς ότι μπορείς να κάνεις τα πάντα.

Θα θυμηθείς ότι είσαι Θεός!

ΠΟΙΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΚΑΡΦΑΛΩΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ...

ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ
Η δύναμη που σηματοδοτεί την επιτυχία είναι η δύναμη του Νου σας।
Πως θα μπορέσετε να κάνετε την ζωή να πεί ΝΑΙ αντί για ΟΧΙ στα σχέδια και τις φιλοδοξίες σας.

ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΩΣ "ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ" , ΔΥΝΑΜΙΚΑ πράγματα,που όταν αναμειχθούν με καθορισμένους στόχους, επιμονή και διακαή πόθο, μεταφράζονται σε πλούτο ή άλλα υλικά αντικείμενα.
Ολα αυτά που διαβάσατε είναι τεχνικές που ζωντανεύουν την δύναμη της πίστης, μια απεριόριστη δύναμη που σε φθάνει πιο πέρα απο την επιτυχία, πιο πέρα απο τα ύλικά πλούτη, πιο πέρα απο την ζωή, πιο πέρα απο τον θάνατο, σε φθάνει να γίνεις ένα με τον θεό.
Αρα λοιπόν χρειάζεται μια σκέψη που να την κάνετε επιθυμία που εν συνεχεία με την πίστη θα γίνει σφοδρή επιυθμία, θα εξαφανίσει τα εμπόδια και θα σας φέρει σε θέση να αναλάβετε δράση.
Τι είναι όμως πίστη: Πίστη λοιπόν είναι μια εκπαιδευμενη σκέψη που την επαναλαμβάνεις πολλές φορές την ημέρα , την κάνεις προσευχή και την πλουτίζεις με συναίσθημα.
Πως και ποιός μπορεί να ανέβει με ασφάλεια στην κορυφή της αφθονίας, της ευημερίας της επιτυχίας και του πλούτου χωρίς να βλάψει την υγεία του:
Με αυτήν την ερώτηση είχα ταλαιπωρηθεί πολλά χρόνια μέχρι να βρώ την απάντηση .
Κάποια στιγμή έλαμψε ένα φως στο νού μου με την φράση "απέκτησε συναισθηματικό αυτοέλεγχο" " απέκτησε έλεγχο στις σκέψεις σου" "πάρε τα ηνία μην αφήνεις το κουμάντο στο μυιαλό".
Καλή η θεωρία αλλά για να αποκτήσει κανείς συναισθηματικό αυτο-έλεγχο, η καθημερινή εφαρμογή των θεραπευτικών μεθόδων είναι απαραίτητη.
Ο συναισθηματικός αυτοέλεγχος δεν μπορεί να αποκτηθεί με κανένα μαγικό ή εύκολο τρόπο
Δεν μπορείς να τον αποκτήσεις με το να διαβάσεις απλώς ένα βιβλίο αν και αυτό συχνά βοηθά. Η μόνη ασφαλής μέθοδος είναι να προσπαθείς γι αυτόν τακτικά, επίμονα, επιστημονικά, και ν'αναπτύξεις δημιουργική πίστη.
Κάποιος μπορεί να αρχίσει στην αρχή με ένα πολύ απλό τρόπο όπως το να κάθεσαι απλώς ακίνητο. Μη βηματίζεις στο δωμάτι. Μή σφιγγεις τα χέρια σο. Μη χειρονομείς, μη φωνάζεις, μην αγορεύεις, μη βαδίζεις πάνω- κάτω.
Μην αφήνεις τον εαυτό σου να φθάνει σ'ένα σημείο να τρέμει, στην ταραχή οι κινήσεις του σώματος ενός ανθρώπου γίνονται απότομες.
Στάσου ακίνητος, κάθισε κάτω, ξάπλωσε. Οπωσδήποτε να κρατάς την φωνή σου σ'ένα χαμηλό τόνο.

Ημουν σε μιά συνάντηση όπου γινόταν μια συζήτηση πού κατάντησε τελικά μάλλον αφόρητη.
Η ατμόσφαιρα χάλασε και μερικοί απο τους συνομιλητές ήταν έτοιμοι να πιαστούν. Δηκτικές φράσεις ανταλλάσονταν . Ξάφνικά ένας άντρας σηκώθηκε,έβγαλε το σακκάκι του, ξεκούμπωσε το γιακά τού πουκαμίσου του και ξάπλωσε πάνω σε έναν καναπέ. Ολοι τρομάξαμε και κάποιος τον ρώτησε μήπως νοιώθει άρρωστος. "Οχι" είπε, "αισθάνομαι καλά, αλλά αρχίζω να τρελλαίνομαι, κι έχω ακούσει ότι είναι δύσκολο να τρελλαθείς όταν είσαι ξαπλωμένος" Ολοι γελάσαμε και η ένταση έσπασε.
Τότε ο φίλος μας μας εξήγησε ότι επειδή ήταν ευέξαπτος " είχε δοκιμάσει ένα μικρό κόλπο (τρύκ) στον εαυτό του. Ξέροντας, δηλαδή πως όσες φορές πήγαινε να τρελλαθεί απο θυμό έσφιγγε την γροθιά του κι ύψωνε την φωνή του, έβαζε λοιπόν τα δυνατά του, σε στιγμές εντάσεως να κρατά απλωμένα τα δάχτυλά του, ώστε να μη μπορούν να σχηματίσουν γροθιά, και χαμηλή την φωνή του και μιλούσε σε εξαιρετικά χαμηλούς τόνους "Δεν μπορείς να φιλονικήσεις ψυθιρίζοντας" είπε με ένα χαμόγελο.