ΚΡΑΤΗΣΕ ΤΗ ΦΩΤΙΑ ΑΝΑΜΜΕΝΗ...

ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ

Θα την παρομοιάσω με τη φωτιά που ταυτόχρονα καίει αλλά και φωτίζει. Καίει το παρελθόν και φωτίζει την στιγμή σου, το τώρα σου και το μέλλον σου.

Η συνειδητότητα είναι ο μόνος δρόμος που σε οδηγεί μακριά απο τον πόνο। Εφ'όσον εμείς οι άνθρωποι δεν είμαστε απαλλαγμένοι από τον πόνο και την λύπη, μήπως είναι καλύτερα, τελικά, να μάθουμε να ζούμε μ'αυτά, αντι να προσπαθούμε να τα αποφύγουμε ;

Τό μεγαλύτερο μέρος του ανθρώπινου πόνου είναι περιττό. Δημιουργείται μόνο του, όσο ο νούς ασυνείδητα κυβερνάει τη ζωή σου. Ο πόνος που δημιουργείς τώρα είναι πάντα κάποια μορφή μη αποδοχής, κάποια μορφή ασυνείδητης αντίστασης σ'αυτό που υπάρχει.

Στο επίπεδο της σκέψης, η αντίσταση είναι κάποια μορφή κριτικής. Στο συναισθη-

ματικό επίπεδο, είναι κάποια μορφή αρνητικότητας. Η ένταση του πόνου εξαρτάται απο τον βαθμό που αντιστέκεσαι στην παρούσα στιγμή, κι αυτός με τη σειρά του εξαρτάται από το πόσο 'εντονα είσαι ταυτισμένος με το νού σου.

Οσο περισσότερο μπορείς να τιμήσης και να αποδεχτείς την Στιγμή σου, το Τώρα σου, τόσο πιο απαλλαγμένος είσαι απο τον πόνο, απο τα βάσανα και απαλλαγμένος απο την μαϊμου που είναι - ο εγωικός νούς.

Γιατί άραγε ο νους αρνιέται συνεχώς την Στιγμή σου ή αντιστέκεται σ'αυτή; Επειδή δεν μπορείνα λειτουργήσει και να διατηρήσει τον έλεγχο χωρις τον χρόνο, που είναι το παρελθόν και το μέλλον, κι έτσι αντιλαμβάνεται το άχρονο Τώρα σαν απειλή.

Χρόνος και νούς είναι στη πραγματικότητα αδιαχώριστα.

Οταν σκέφτεσαι το παρελθόν δημιουργείς χρόνο αλλά και όταν σκέφτεσαι το μέλον πάλι δημιουργείς χρόνο। 'Οταν ζείς το παρόν σου σταματάς να δημιουργείς χρόνο.

Δηλαδή κρατάς "τη φωτιά αναμμένη" γιατί αυτή η παρούσα στιγμή είναι η μόνη που έχεις, είναι η συνειδητότητά σου.

Το παρελθόν και το μέλλον να τα επισκέπτεσαι μόνο όταν χρειάζεται να ασχληθείς με τα πρακτικά θέματα της ζωής. Οι επισκέψεις σου να είναι πολύ σύντομές. Λέγε πάντα "ναί" στην παρούσα στιγμή.

Τι θα μπορούσε να είναι πιο μάταιο, πιο τρελό, απο το να δημιουργείς εσωτερική αντίσταση σε κάτι που ήδη υπάρχει; Παραδόσου σ'αυτό που υπάρχει. Πες ναι στη ζωή - καί δες πως ξαφνικά η ζωή αρχίζει να δουλεύει για σένα κι όχι εναντίον σου.

Κάποτε ένας φίλος καρδιακός μου αφηγήθηκε μια εμπειρία του. Καί άρχισε να λέει: " Ήταν Σάββατο δέκα και μισή το πρωί, όλα κυλούσαν ομαλά, εγω οδηγούσα κατά μήκος της Λεωφ.Αλεξάνδρας και τίποτα δεν φαινόταν ότι θα μου χαλούσε την διάθεση.

Διασχίζοντας την διασταύρωση της Κηφισίας, σταμάτησα στο φανάρι της Μιχαλακοπούλου έχοντας 5 αυτοκίνητα μπροστά μου και πλάι μου και άλλα τόσα πίσω μου.

Τρείς φορές άναψαν πράσινο τα φανάρια, αλλά ένας αστυνόμος στο μέσον του δρόμου δεν έλεγε να μας επιτρέψει να φύγουμε. Οταν τον ρωτήσαμε γιατί δεν μας επιτρέπει να φύγουμε , μας απάντησε ότι έρχονται ποδηλάτες.

Ο κόσμος περίμενε πάνω απο τριάντα λεπτά χωρίς όμως να περνά ούτε ένας ποδηλάτης. Εζητήσαμε να μας αφήσει να διασχίσουμε την Μιχαλακοπούλου, αλλά πήραμε αρνητική απάντηση απο το όργανο.

Τότε άρχισε ένας καυγάς, γιατί ο κόσμος θεώρησε ότι ήταν παράλογη αυτή η άρνηση και πραγματικά είχαν δίκιο -τόση ώρα όλοι θα είχαμε περάσει απέναντι. Το βρισίδι πήγαινε σύνεφο, πόρτες αυτοκινήτων βροντούσαν, αλλά το όργανο δεν ίδρωνε το αυτί του.

Ο εκνευρισμός και η αρνητικότητα ήταν στο ζενίθ και το ένοιωθα πολύ έντονα.

Τότε λοιπόν κι εγω έβαλα τον Στράτο Διονυσίου στην διαπασών , βγήκα έξω απο το αυτοκίνητο και άρχισα να χορεύ. Οταν με είδαν οι άλλοι οδηγοί έβαλαν τα γέλια και είπαν: "αυτός είναι τρελός ρε!" Ξαφνικά όμως, ένας ένας οι πιο θαραλέοι άρχισαν να κάνουν το ίδιο. και το τραγούδι πήγαινε σύνεφ. Ούτε που καταλάβαμε πότε πέρασαν οι ποδηλάτες κι αν οι άλλοι δεν άρχιζαν τις κόρνες ακόμη θα χορεύαμε.

ΟΤΑΝ Η ΖΩΗ ΓΙΝΕΤΑΙ Ο ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΤΟΤΕ.....

Κάποια ημέρα χωμένος βαθειά στη πολυθρόνα μου και συντονισμένος με το κανάλι της φημισμένης OPRA παρακο-
λούθησα μια πραγματική ιστορία Μια ιστορία όπου ο σκηνοθέτης ήταν ...ποιός άλλος....η ίδια η ζωή. Ηταν μια παγωμένη μέρα του 1942, μέσα σ'ένα ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης, ένα μοναχικό αγόρι κοιτάζει πέρα απο το αγκαθωτό σύρμα και βλέπει ένα κορίτσι να περνάει .
Το κορίτσι συγκινείται κι αυτό από την παρουσία του. Σε μια προσπάθεια να εκφράσει τα συναισθήματά της, τού πετάει ένα κόκκινο μήλο πάνω απο τον συρμάτινο φράχτη - ένα σημάδι ζωής, ελπίδας και αγάπης. Το αγόρι σκύβει και πιάνει το μήλο. Μια φωτεινή ακτίνα έχει διαπεράσει το σκοτάδι του.

Την επόμενη μέρα, παρόλο που σκέφτεται πως είναι τρελός ακόμη και που του περνάει απο το νού ότι μπορεί να ξαναδεί το κορίτσι, ωστόσο κοιτάζει με ελπίδα έξω απο το φράχτη.
Από την άλλη μεριά του αγκαθωτού σύρματος, το κορίτσι λαχταράει να ξαναδεί εκείνη την τραγική φιγούρα που την συγκίνησε τόσο।

Έτσι, έρχεται προετοιμασμένη, μ'ένα μήλο στο χέρι. Παρά την χιονοθύελλα και το παγωμένο αέρα, δυο καρδιές ζεσταίνονται για άλλη μια φορά, καθώς το μήλο περνάει πάλι πάνω απο τον αγκαθωτό φράχτη.

Αυτή η σκηνή επαναλαμβάνεται για πολλές μέρες. Οι δύο νεανικές ψυχές από τις δύο πλευρές του φράχτη, ανυπομονούν να δουν η μια την άλλη, έστω και για μια στιγμή μόνο, έστω και για να ανταλλάξουν λίγες κουβέντες. Αυτή η σύντομη επαφή δημιουργεί και στους δυο τους έντονα ανεξήγητα συναισθήματα που τους εμψυχώνουν.

Στη τελευταία απο αυτές τις σύντομες συναντήσεις, το αγόρι χαιρετάει την καλή του λυπημένος και της λέει: " Αύριο μη μου φέρεις μήλο, δε θα είμαι εδώ. Με στέλνουν σε άλλο στρατόπεδο". Το αγόρι απομακρύνεται κι ο αβάσταχτος πόνος στην καρδιά του δεν τον αφήνει να κοιτάζει πίσω του.

Από εκείνη τη μέρα και μετά, η εικόνα του κοριτσιού εμφανιζόταν μπροστά του και τ6ν γαλήνευε στις στιγμές του πόνου του. Τα μάτια της, τα λόγια της, η έγνοια της για κείνον, το κόκκινο μήλο της, είχαν γίνει ένα έντονο όραμα που ερχόταν ξανά και ξανά και ανακούφιζε τους νυχτερινούς του εφιάλτες

Η οικογένειά του πέθανε στο πόλεμο. Η ζωή που ήξερε είχε τελειώσει για πάντα, αλλά αυτή η μία και μοναδική ανάμνηση έμεινε ζωντανή και του έδινε ελπίδα.
Το 1957 , δύο ενήλικοι στις ΗΠΑ, μετανάστες και οι δύο, βγαίνουν ραντεβού στα τυφλα " Και που ήσουν στο πόλεμο"; ρωτάει η γυναίκα. " Σ' ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Γερμανία" απαντάει ο άντρας.
" Θυμάμαι που έριχνα μήλα πάνω απο το φράχτη σ'ένα αγόρι που βρισκόταν σε κάποιο στρατόπεδο συγκέντρωσης", αναπολεί εκείνη. Συγκλονισμένος, ο άντρας λέει:" Και μήπως κάποια μέρα σου είπε το αγόρι, " Μη μου φέρεις πια άλλα μήλα γιατί με στέλνουν σε άλλο στρατόπεδο." "Ναι" απαντάει εκείνη, "αλλά πως είναι δυνατόν να το ξέρεις;"
Εκείνος την κοιτάζει στα μάτια και της λέει σιγανά: " Εγώ ήμουν εκείνο το αγόρι".
Ακολουθεί μια σύντομη σιωπή και μετά συνεχίζει : " Τότε μας χώρισαν, αλλά τώρα δε θέλω τίποτε και κανένας να μας χωρίσει. Θα με παντρευτείς; Αγκαλιάζονται συγκινημένοι
κι εκείνη του λέει: "Ναί".

Αυτή ήταν η ιστορία που αφηγήθηκε το 1996 την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, στην εκπομπή της Όπρα Ουίνφρεϊ, αυτός ο ίδιος άντρας μίλησε δημόσια για την αθάνατη αγάπη που είχε για τη γυναίκα του εδώ και σαράντα χρόνια.

" Με τάισες στο στρατόπεδο συγκέντρωσης, με τάιζες όλα αυτά τα σαράντα χρόνια.

Τώρα εξακολουθώ να είμαι πεινασμένος για την αγάπη σου και μόνο ", είπε

Οταν η Ζωή γίνεται ο σκηνοθέτης ένα είναι σίγουρο ότι το έργο θα έχει περιπέτεια

που θα σου κόβει την ανάσα.

Μη φοβάσαι, η θεϊκή δύναμη είναι μέσα σου, αντέχεις. Ακόμη και οι πιο ζοφερές στιγμές στην ζωή σου μπορεί να κρύβουν τους σπόρους του πιο

φωτεινού αύριο.

ΧΡΗΜΑ.... ΜΙΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΜΕΝΗ ΔΥΝΑΜΗ

Πόσες και πόσες ιστορίες έχουν γραφεί για το χρήμα. Κάποιες ιστορίες γεμάτες αλτρουϊσμό και μοίρασμα και άλλες ιστορίες γεμάτες απο απληστία, κλεψιές, απάτες,δολοφονίες κ.λ.π...κ.λ.π. Γιατί άραγε οι άνθρωποι θέλουν τόσο πολύ το χρήμα; Γιατί οι άνθρωποι ψάχνουν εργασίες που παράγουν πολύ χρήμα ; Η απάντηση σ'άυτά τα ερωτήματα είναι απλή, αναζητούμε όλοι μας απεγνωσμένα να αγαπηθούμε και χρησιμοποιούμε το χρήμα.

Ξέρω ...ξέρω φυσικά και είναι λάθος ,γιατί με το χρήμα το μόνο που παίρνεις είναι χρόνος. Χρόνος για να κάνεις αυτό που αγαπάς και που σε κάνει ευτυχισμένο.
Ομως αν αποκτηθούν με λάθος τρόπο, τότε μόνο δυστυχία θα φέρουν. Το χρήμα λοιπόν έχει νόμους; Ναί έχει.

Υπάρχουν δύο ειδών νόμοι που θα μπορούσε κανείς να ακολουθήσει για την προσέλκυση και τη διατήρηση του χρήματος. Οι πρώτοι, οι πνευματικοί, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εξασφάλιση χρημάτων που θα συμβάλουν στο (ανώτερο) καλό σα. Οι άλλοι που είναι ανθρώπινο δημιούργημα, περιλαμβάνουν οικονομικό σχεδιασμό,χρονική διαχείρηση, εκμετά λευση ρευστού, μάρκετιγκ και επιχειρησιακό σχεδιασμό.

Έμείς δεν θα καλύψουμε αυτούς τους νόμους, οι οποίοι άλλωστε εξηγούνται πολύ καλύτερα αλλού. Μπορείτε να προσελκύετε το χρήμα με την βοήθεια αποκλειστικά των πνευματικών νόμων. Θα πρέπει ωστόσο να γνωρίζετε και τους ανθρώπινους, ώστε να δράτε σε αρμονία μαζί του.

Μπορείτε να έχετε χρήματα και ταυτόχρονα να ακολουθείτε τις πνευματικές σας αρχές. Τα χρήματα θα προκύψουν απο την εναρμόνιση με τη ν σοφία της ψυχής σας, από την υπηρεσία που θα προσφέρεται στους άλλους και την ενεργειακή σας ανύψωση σε πεδία ανώτερης αρμονίας και ομορφιάς.

Η ευημερία σας άς έχει σαν πηγή το καλό που προσφέρετε στον κόσμο. Το να μένεις φτωχός δεν είναι κάτι το "ανώτερο", αφού συχνά χρειάζονται χρήματα για να υλοποιήσει κανείς το έργο του.

Θα χρειάζεστε σίγουρα λιγότερη ενέργεια, αν μάθετε να εργάζεστε αρμονικά, τόσο με τους πνευματικούς, όσο και με τους ανθρώπινους νόμους του χρήματος.

Πολλοί απο σας, θεωρούν δύσκολο να συμβιβαστούν με την ιδέα του να είναι σ' ένα πνευματικό δρόμο και συγχρόνως να ασχολούνται με το χρήμα.
Μπορείτε όμως να προσπαθήσετε, ώστε τα χρήματά σας να αποτελούν αντανάκλαση της ακεραιότητας, του ελέους και της αγάπης που θα χαρακτηρίζουν τον τρόπο που τα κερδίζετε και τα διαχειρίζεστε.

Το χρήμα αποτελεί εκπληκτική δύναμη. Ο τρόπος που κερδίζετε, συσσωρεύετε και ξοδεύετε χρήματα, καθορίζει τελικά αν αυτή η δύναμη εργάζεται για το καλό σας και για το καλό των άλλων. Είναι σημαντικό να εμπνέεστε νέες ιδέες για το χρήμα, ώστε να χρησιμοποιηθεί σαν μία δύναμη για το καλό αυτού του πλανήτη.

Η μορφή ακολουθεί πάντα την σκέψη. Δεν φτιάχνεις ποτέ ένα άγαλμα και μετά το σκέφτεσαι. Πρώτα δημιουργείται στον πνευματικό κόσμο όπου ακόμα είναι άδηλον και μετά εκδηλώνεται στο δήλον ως μορφή.

Έχοντας καινούριες ιδέες, δημιουργείτε νέες πραγματικότητες για το ρόλο του χρήματος στη ζωή σας και στη ζωή των άλλων. Ο καθένας σας μπορεί να λειτουργήσει σαν ένας ισχυρός ραδιοσταθμός, εκπέμποντας θετικές ιδέες για το χρήμα και συνεισφέροντας σ΄'ένα ανώτερο όραμα διαχείρησής του πάνω στον πλανήτη.

Σήμερα υπάρχει μια διεθνής συνωμοσία που δημιούργησε μια τεχνική κρίση με στόχο την χειραγώγηση των ανθρώπων. Κίνητρο ο έλεγχος και η εξουσία.
Σπέρνουν συνεχώς θεωρίες για δήθεν ανεπάρκεια στα αγαθά , θεωρίες που οδηγούν σε πολέμους και σε αλόγιστη εκμετάλλευση των ενεργειακών πηγών της γη.

Αν κάθε άνθρωπος μπορούσε να εξασφαλίσει την ευημερία του, που είναι άλλωστε φυσικό του δικαίωμα θα υπήρχαν πολύ λιγότερες αιτίες για πόλεμο η κατάχρηση των
πλουτοπαραγωγικών πηγών.

Η παγκόσμια αφθονία είναι άπειρη και είναι μέσα στις δυνατότητες της τεχνολογίας μας και στις ικανότητες μας να εξασφαλίσουμε για κάθε ανθρώπινο ον αρκετή τροφή ζεστα-
σιά, ρουχισμό και στέγη.

Δεν υπάρχουν όρια σε αυτά που μπορείτε να έχετε, το μόνο που χρειάζεται να αρχίσετε να έχετε είναι "Πίστη" και τότε θα ικανοποιηθούν όλες σας οι ανάγκες.

Άλλωστε πρίν χιλάδες χρόνια εγράφη ένας σπουδαίος ψαλμός του Δαβίδ :

" Του Κυρίου είναι η γή και το πλήρωμα αυτής' η οικουμένη και οι κατοικούντες εν'αυτ.

Διότι αυτός εθεμελίωσεν αυτήν επι των θαλασσών, και εστερέωσεν αυτήν επι των ποταμών."

Η γή που είναι ο κόσμος μας βρίσκεται πράγματι, μέχρι την τελευταία της λεπτομέρεια, κάτω απο την εξουσία μας και διαμορφώνεται με το λόγο μας.

Τώρα θα σας μιλήσω και για μια μεγάλη ειρωνία, όταν πετύχεις να έχεις τα απεριόριστα χρήματα θα διαπιστώσεις ότι δεν σε ενδιαφέρουν.

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ

Εν αρχή ην ο Λόγος
Ιωάννης, 1:1

Πρίν χρόνια όταν ήμουν στη Νέα Υόρκη άκουσα μια πραγματική ι στορία, μιας κοπέλλας με σχετικά καλή υγεία που υποβλήθηκε σε μια θεραπευτική απόξεση.

Μετά την επέμβαση ό μως η Adrian δεν εννοούσε να αναρρώσει και καθημερινά βυθιζόταν όλο και βαθύτερα σε μιαν άβυσσο. Οι γιατροί τα είχαν χαμένα, γιατί όλες της οι εξετάσεις έδειχναν, ότι σωματικά ήταν υγιής.

Τελικά κάποιος πρότεινε ύπνωση. Κατά την διάρκεια της ύπνωσης ανακαλύφτηκε πως την ώρα της επέμβασης είχε ακούσει έ να απο τα μέλη της χειρουργικής ομάδας να ρωτάει τον γιατρό της "Λες να τα καταφέρει": Ο γιατρός είχε απαντήσει: "Μπα, αποκλείεται." "Της δίνω λίγες ημέρες ζωής το πολύ". Αυτό που δεν κατάλαβε η Adriαn ήταν ότι η συζήτηση αφορούσε μια άλλη ασθενή.

Αν και ο συνειδητός νούς της Andrian ήταν κοιμισμένος, το υποσυνείδητό της άκουσε την κάθε λέξη , αλλά μη γνωρίζοντας που πραγματικά αναφερόταν δέχτηκε ότι αυτή η δήλωση ίσχυε για την ίδια και προχώρησε στην εκδήλωση της εικόνας πού είχε υιοθετήσει το υποσυνείδητό της.

Η υπνωτική αναδρομή της Andrian τη βοήθησε να συνειδητοποιήσει ότι η πρόγνωση δεν αφορούσε την ίδια κι έτσι ανάρρωσε.
Το υποσυνείδητο είναι το μέρος του νού μας που κατασκευάζει την εμπειρία μας. Οι ψυχολόγοι μας λένε ότι το υποσυνείδητο δεν μπορεί να κάνει διάκριση ανάμεσα στην φαντασία και στην πραγματικότητα. Αν διατηρήσεις μια εικόνα στο νού σου για αρκετό διάστημα και τη νοιώσεις σαν αληθινή, τότε μπορείς να την κάνεις πραγματικότητα.
Αυτή είναι η ουσία του δημιουργικού οραματισμού.
Για παράδειγμα αν σε ενδιαφέρει η ανωτέρω εικόνα να γίνει μέρος της ζωής σου, απεικόνιζέ την καθημερινά στο νού σου μέχρι να σου γίνει εμμονή. Ταυτόχρονα νοιώσε την, ότι είναι αληθινή και πάρε το συναίσθημ. Αυτό το συναίσθημα είναι η δύναμη της εκδήλωσης. Μη σκοτίζεις το μυαλό σου με το πως θα γίνει ,εσένα σε ενδιαφέρει το αποτέλεσμα.

Αν σκεφτόμαστε ή ανησυχούμε για κάτι για αρκετό διάστημα, τότε μπορεί να έλξουμε αυτή την εμπειρία προς τον εαυτό μας. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την ίδια αρχή για να φέρουμε κοντά μας αυτο που θέλουμε.

Κράτα στο νού σου εικόνες της ζωής που επιθυμείς και αρνήσου να τον τροφοδοτείς με σκέψεις εκείνων που δεν θέλεις. Πρόσεχε τα λόγια σου. Πρόσεχε τι λές στα μικρά παιδιά ( η στο μικρό παιδί μέσα στους ενηλίκους), γιατί τα παιδιά αφομειώνουν ιδέες ακόμα και όταν λέγονται στ'αστεία ή πάνω στο θυμό μας. Τροφοδότησε το νου και την καρδιά σου με τις πιο θετικές, τις πιο ενεργητικές, και τις ποιο αναζωογονητικές ιδέες και συναισθήματα που μπορείς να φανταστείς.

Και τότε δεν θα ζείς σε ένα κόσμο που σου επιβλήθηκε, αλλά σε εκείνον που εσύ επιλέγεις.

Βοήθησέ με να τροφοδοτώ τον εαυτό μου και τους άλλους

με σκέψεις και αισθήματα που τρέφουν την ψυχή.

ΑΦΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΝΑ ΜΠΕΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ.......

" Η εμπειρία σού λέει τι να κάνεις

η αυτοπεποίθηση σου επιτρέπει να το κάνεις "

Σταν Σμιθ

Το 1999, ο πρόεδρος της Νοτίου Αφρικής Νέλσον Μαντέλα γιόρτασε τα ογδοηκοστά του γενέθλια। Τα είκοσι έξι σχεδόν απο αυτά τα χρόνια τα πέρασε κλεισμένος σε ένα κελί φυλακής, επειδή μιλούσε ανοιχτα για τις απόψεις του περί του άπαρτχάιντ. Σ'αυτή την περίοδο, η αυτο-

ποίθηση του Μαντέλα θα πρέπει να δοκιμάστηκε σκληρά.

Αποτελεί φόρο τιμής στη πίστη και τη σιγουριά του, το γεγονός ότι τελικά θριάμβευσε και στη συνέχεια εξελέγη στο ύψιστο αξίωμα της χώρας του.

Η αυτοπεποίθηση είναι μιά "συνήθεια" που μπορεί να ακονίζεται και να ισχυροποιείται καθημερινά έχοντας ως εργαλείο την πίστη. Κατά την διάρκεια αυτής της διαδικασίας θα αντιμετωπίζεις τις προκλήσεις του φόβου, της ανησυχίας και της αβεβαιότητας . Αυτά τα στοιχεία συνθέτουν την άμπωτη και την πλημμυρίδα της ζωής.

Είναι ένας συνεχής αγώνας , ένα νοητικό πεδίο μάχης, μιας μάχης που χρειάζεται να κερδίσεις αν θέλεις η ζωή σου να είναι πλημμυρισμένη με αφθονία.

Για να ξεκινήσουμε διάβασε προσεκτικά, τα λόγια του Νέλσον Μαντέλα στο λόγο πού εκφώ-

νησε το 1994, κατά την ανάληψη του αξιώματός του। Πρόκειται για έναν άνδρα που δέχτηκε την πρόκληση και νίκησε.

Αφομοίωσε την κάθε του πρόταση. Χρησιμοποίησε τα λόγια του σαν βάση για το επόμενό σου επίπεδο επιτευγμάτων.

"Ο πιο βαθύς μας φόβος δεν είναι ότι είμαστε ανεπαρκείς. Ο πιο βαθύς μας φόβος είναι ότι είμαστε απροσμέτρητα δυνατοί. Το φώς μας και όχι το σκοτάδι μας, είναι αυτό που μας φοβίζει. Αναρωτιόμαστε " Ποιός ειμ'εγώ για να είμαι εξαιρετικός, υπέροχος, ταλαντούχος και καταπληκτικός:" Στην πραγματικότητα, ποιοι είμαστε για να μην είμαστε....; Είσαι παιδί του Θεο. Το να παριστάνεις τον ασήμαντο δεν υπηρετεί τον κόσμο. Δεν υπάρχει τίποτε φωτισμένο στο να συρρικνώνεσαι για να μην νοιώθουν οι άλλοι ανασφάλεια γύρω σου. Γεννηθήκαμε για να φανερώσουμε την δόξα του Θεού, που βρίσκεται μέσα μας. Αυτή η δόξα δεν βρίσκεται μόνο σε μερικούς από μας, βρίσκεται σε όλους μας. Και καθώς αφήνουμε το φώς μας να λάμψει, δίνουμε, ασυνείδητα , την άδεια σε άλλους ανθρώπους να κάνουν το ίδιο। Καθώς λυτρωνόμαστε από τους φόβους μας , η παρουσία μας λυτρώνει αυτόματα κι άλλους. "

Το απόσπασμα αυτό είναι παρμένο από το βιβλίο। "A return to love" της Μάριαν Ουιλιαμσον

Η δύναμη της πίστης όπως έχω πεί κάνει θαύματα και η πίστη στον εαυτό σου είναι ο πιό σημαντικός παράγοντας για να τον προστατεύεις από τα βέλη της αρνητικότητας. Οταν υπάρχει έλλειψη αυτοπεποίθησης, τότε τον έλεγχο αναλαμβάνουν ο φόβος και η ανησυχία. Η πρόοδος αναχαιτίζεται και η ορμή καταπαύει.

Αφησε το φως να μπεί μέσα σου, και τότε θα θυμηθείς ότι μπορείς να κάνεις τα πάντα.

Θα θυμηθείς ότι είσαι Θεός!

ΑΠΟΛΑΥΣΕ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ

Μετά από πολύχρονη ενασχόληση με το μυαλό μου θα πρόσφερα τούτη τη συμβουλή.
"Είναι τρομερό να πηγαίνει τρέχοντας ένα μυαλό". Ο σκοπός του μυαλού είναι να ανακα-
λύπτει και να αντανακλά την αλήθεια.
Είναι ένα ιερό εργαλείο δοσμένο για να φωτίζει και να ακτινοβολεί τη θεϊκή σοφία. Αν το μυαλό μας τρέχει σαν παλαβό τότε χάνουμε την ομορφιά που προοριζόταν να μας αποκαλύψει. Εχω δεί ανθρώπους να τρέχουν να προλάβουν " τις δουλειές τους " όπως μου έλεγαν. Μου θύμιζαν καου-μπόϋς που είχαν ριχτεί στην πλάτη του αλόγου τους και έτρεχαν προς κάθε κατεύθυνση. Τι νόημα έχει να τρέχουμε προς κάθε κατεύθυνση αν το ταξίδι δεν είναι σε αρμονία με τον προορισμό.
Κάποτε έπιασα τον εαυτό μου να τρέχει με το αυτοκινητό μου για να προλάβω την τράπεζα πρίν κλείσει. Καθώς οδηγούσα σε ένα ορεινό δρόμο της Καρδίτσας έριξα μια ματιά στα δεξιά μου και αντίκρυσα μια υπέροχη κοιλάδα να την διασχίζει ένας ποταμός, αριστερά μου μια οροσειρά με καταπράσινα δέντρα και ανθισμέ-
νες αμυγδαλιές । Μιά εσωτερική φωνή με ρώτησε: Αξίζει στ'αλήθεια να χάσεις αυτό το θέαμα για την τράπεζα? Οχι τίποτα δεν άξιζε τόσο ώστε να το χάσω। Ενα από τα πιο μεγαλόπρεπα θεάματα του πλανήτη απλωνόταν μπροστά μου। Μπορούσε να γίνει όλο δικό μου αν ήμουν απλά διατεθειμένος να σταματήσω και να το ρουφήξω κυριολεκτικά μέσα μου με την αναπνοή μου.

Η ομορφιά της ζωής είναι ακριβώς εκεί όπου βρίσκεσαι. Θυμήσου να απολαμβάνεις το ταξίδι.

Βοήθησέ με να είμαι ζωντανός απέναντι στην κάθε στιγμή

και να διατηρώ τη γαλήνη στην καρδιά μου.

ΚΑΘΕ ΠΡΑΓΜΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΟΥ.....

Υπήρξαν μέρες ή εβδομάδες στην ζωή σου που όλα σου πήγαν ανάποδα: Οί άνθρωποι που ψάχνεις έχουν πάει ταξίδι, το προιόν που παράγγειλες καθυστερεί , η τράπεζα δεν σου ενέκρινε το δάνειο και όποιον παίρνεις στο τηλέφωνο, έχει αυτόματο τηλεφωνητή. Τελικά σηκώνεις τα χέρια ψηλά και δηλώνεις "Παραιτούμαι, πάω στο σινεμά"!

Αυτό μπορεί τελικά να είναι η καλύτερη στρατηγική, γιατί το σύμπαν σου δίνει ένα μήνυμα, ότι δεν είναι αυτή η κατάλληλη στιγμή για να προσπαθήσεις να κάνεις κάτι να συμβεί. Μπορεί να είναι η τέλεια στιγμή να κάνεις μια παύση και να φροντίσεις το πνεύμα σου. Αν δώσεις προσοχή στους κύκλους της εμπειρίας σου,τότε μπορεί να τους κάνεις να δουλέψουν για σένα αντι να τους αφήνεις να σε συντρίβουν।

Τέτοιου είδους περίοδοι,όπου τίποτε δεν μπορεί να γίνει, ακολουθούνται συχνά από περιόδους που γίνονται όλα μαζί. Μετά απο μια εβδομάδα ή ένα μήνα απο άκαρπες προσπάθειες να κάνεις κάποια πράγματα να συμβούν, ξαφνικά όλα αρχίζουν να "καρποφορούν".

Ολοι όσους έψαχνες σε παίρνουν στο τηλέφωνο την ίδια μέρα , επαγγελματικές υποθέσεις που ήταν παγωμένες παίρνουν το δρόμο τους και εκείνο που ήταν χαλασμένο διορθώνεται. Είναι λες και το Σύμπαν είχε κάνει λίγο πίσω για να πάρει φόρα να κάνει ένε μεγάλο άλμα προς τα εμπρός . Μη χάνεις λοιπόν το κέφι σου. Καλώς ήλθες στο κλάμπ των ανθρώπων. Αν έχεις κάνει ό,τι περνάει απο το χέρι σου για να κάνεις κάτι να συμβεί δέξου τον υπαινιγμό. Αστο. Παράδωσέτο στα χέρια του σύμπαντος. Κάνε κάτι άλλο πιο ευχάριστο ή πιο ικανοποιητικό. Κάθε πράγμα στο καιρό του.....

Χορεύω με τη ζωή.

Δουλεύω και αναπαύομαι

με τους ρυθμούς του σύμπαντος.